pudełko zwane wyobraźnią

in
the box
called
imagination.

daleko od domu.
w miejscu drugim domem zwanym.
zamknięta w pudełku,
w którym ucieczką staje się wyobraźnia.
z myślą o tych, którzy są w stanie tę wyobraźnię zrozumieć.

Ask me!

śpiewam i tańczę w zielonej sukience. 

(Source: youtube.com)

chwila spokoju.

chwila spokoju.

(Source: s-old, via id-rather-be-dead)

magisterka. ostateczne starcie.

magisterka. ostateczne starcie.

jeśli jeszcze jedna osoba wrzuci na fb zdjęcie w rzepaku, to ja się chyba wypiszę.

dobre.

dobre.

I jak zmierzylibyśmy samotność, nie mogąc jej dostrzec w oczach kobiet? To w nich osamotnienie samo przed sobą odgrywa dramat swej nieskończoności.

Cioran

wiecie, co? w środku stolicy mój telefon pokazuje ‘brak zasięgu sieci’.

lubię siebie, kiedy w sklepie wyglądam na tak zagubioną, że ludzie chcą mi pomagać. lubię siebie, kiedy otaczam się zapachem lawendy wystającej z płóciennej torby. lubię siebie na dachu z widokiem na Warszawę, kiedy spada na mnie nagłe natchnienie w interpretacji wierszy Poświatowskiej. lubię siebie z wiązką konwalii w jednej dłoni i książką w drugiej.

w takim razie bez trudu mogę być uzależniona od geosminy.

w takim razie bez trudu mogę być uzależniona od geosminy.

pod drzewami - miłość
pośród ludzi - miłość
pośród deszczu
i w słońcu
odmieniałam pory roku
dokąd nie przyszła
teraz
jest tylko jedna pora roku
wiosna

Poświatowska

mam nadzieję, że cieszysz się swoim upragnionym spokojem. jeśli chodzi o mnie, to wolałam zamieszanie z Twoją obecnością.